Παρασκευή, 28 Ιουλίου 2017

ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ "ΧΡΩΜΑΤΑ" της Μαρίας

Μωβ


Σε μια μηδέν στιγμή
ο δρόμος ξενιτεύεται.
Αδειάζει ξάφνου
η δεξαμενή του χρόνου.
Απόνερα κι ενδύματα κενά.



Σιωπούν αισθήματα και λέξεις.
Σύννεφα
στρώνει μωβ η νύχτα
κι ένα τραγούδι
κόβεται στα δυό.


Αντίπερα,
η μέρα, μεθυσμένη,
χορεύει
στου ήλιου το ζεϊμπέκικο.


''XΡΩΜΑ ΑΥΡΙΟ''      Μαρία Σκουρολιάκου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου